Samuel Eto’o: trzy razy wygrał Ligę Mistrzów, odrzucił Real Madryt i został najdroższym piłkarzem świata

Samuel Eto’o był jednym z najlepszych napastników pierwszej dekady XXI wieku. Zdobył trzy Puchary Europy, triumfował z Barceloną, Interem Mediolan i reprezentacją Kamerunu, a także zapisał się w historii jako najlepiej opłacany piłkarz świata.

Od nieudanego początku w Realu Madryt do wielkiej kariery

Eto’o urodził się w niewielkim mieście Nkon w Kamerunie. Od najmłodszych lat marzył o karierze piłkarskiej. Jako 14-latek wyjeżdżał na testy do Le Havre i Cannes, a przez pewien czas nielegalnie mieszkał w Paryżu.

W wieku 16 lat przeniósł się do Europy i podpisał kontrakt z Realem Madryt. Nie zdołał jednak przebić się do pierwszego zespołu. W kolejnych sezonach występował na wypożyczeniach w Leganés i Espanyolu.

Już jako zawodnik Realu dał o sobie znać podczas mistrzostw świata w 1998 roku. W meczu z Włochami pojawił się na boisku jako rezerwowy. Kamerun przegrał 0:3, ale Eto’o został najmłodszym uczestnikiem tamtego mundialu. Miał wówczas 17 lat i trzy miesiące.

Pierwszego gola dla reprezentacji Kamerunu strzelił dwa lata później. W tym samym okresie jego drużyna narodowa zdobyła złoty medal igrzysk olimpijskich w Sydney oraz mistrzostwo Afryki.

Latem 2000 roku Real Madryt sprzedał Eto’o do Mallorki. Kameruńczyk szybko stał się jedną z największych gwiazd ligi hiszpańskiej. Do 2004 roku interesowały się nim czołowe kluby Europy, a Real chciał sprowadzić go z powrotem do Madrytu.

Transfer do Barcelony i pierwsza Liga Mistrzów

Eto’o nie zamierzał jednak wracać do Realu. Barcelona zapłaciła za niego 24 miliony euro, a napastnik już w pierwszym sezonie na Camp Nou zdobył 25 bramek i sięgnął po mistrzostwo Hiszpanii.

Podczas świętowania tytułu przed własną publicznością Kameruńczyk chwycił za mikrofon i zaintonował obraźliwe hasło wymierzone w Real Madryt. Wydarzenie wywołało duży skandal, ale nie wpłynęło na jego pozycję w zespole.

W kolejnym sezonie Eto’o zdobył o jednego gola więcej, sięgnął po trofeum Pichichi i pomógł Barcelonie wygrać nie tylko ligę, lecz także Ligę Mistrzów. W finale na Stade de France kataloński zespół pokonał Arsenal 2:1, a bramka Kameruńczyka rozpoczęła drogę do zwycięstwa.

„Myślałem: Boże, w jakiej szatni przyjdzie nam zagrać?. W 2003 roku przegrałem na tym stadionie finał Pucharu Konfederacji z reprezentacją Kamerunu. Kiedy jednak los wskazał, że to my będziemy gospodarzami finału, poczułem, że mamy wielką szansę na zwycięstwo. Tak właśnie się stało. Bóg pomógł mi zdobyć bramkę, a my wywalczyliśmy upragnione trofeum” – wspominał Eto’o.

„Trudno dziś opisać całą głębię emocji, które wtedy przeżywałem. Myślałem o moim małym synu, który był razem ze mną na finale w Paryżu. Kilka lat później mogłem opowiedzieć mu, jak jego ojciec pomógł Barcelonie wygrać finał najważniejszego klubowego turnieju w Europie. Te chwile na długo zapisały się w mojej pamięci” – dodawał.

Problemy z Guardiolą i historyczny sezon 2008/09

Po sukcesie Barcelona przedłużyła kontrakt z Eto’o do 2010 roku, a jego roczne zarobki wzrosły do pięciu milionów euro. Zespół nie zdołał jednak utrzymać najwyższego poziomu i przez dwa sezony pozostawał bez trofeów.

Po zatrudnieniu Pepa Guardioli sytuacja Kameruńczyka stała się niepewna. Nowy trener początkowo chciał się z nim rozstać, ale ostatecznie napastnik pozostał w drużynie i rozegrał jeden z najlepszych sezonów w karierze.

„Zawsze lubiłem grać dla Barcelony i jestem tutaj bardzo szczęśliwy. Wszyscy wiedzą, co Guardiola powiedział na konferencji prasowej w sprawie mojego transferu, ale nie mam powodu, by mu wybaczać albo się na niego obrażać. Nic szczególnego się nie wydarzyło. To były zwykłe relacje biznesowe” – mówił Eto’o.

W sezonie 2008/09 Barcelona wygrała potrójną koronę. Eto’o zdobył 30 bramek w La Liga i sześć w Lidze Mistrzów. W finale tych rozgrywek na Stadio Olimpico w Rzymie strzelił gola Manchesterowi United, a kataloński klub zwyciężył 2:0.

Trzeci triumf w Lidze Mistrzów z Interem

Po zakończeniu sezonu Eto’o zdecydował się opuścić Barcelonę. Napastnik stanowczo podkreślał, że nie zamierza wracać do Realu Madryt.

„Jeśli nie liczyć Barcelony, w Hiszpanii mógłbym zagrać tylko dla Mallorki. Real? Nigdy w życiu nie zobaczycie mnie w jego koszulce” – zapowiadał Kameruńczyk.

Latem 2009 roku trafił do Interu Mediolan w ramach wymiany za Zlatana Ibrahimovicia. Pod wodzą José Mourinho przeżył kolejne wielkie chwile. W 2010 roku Inter zdobył mistrzostwo Włoch, Puchar Włoch oraz Ligę Mistrzów.

W finale na Santiago Bernabéu mediolańczycy pokonali Bayern Monachium 2:0 po dwóch golach Diego Milito. Eto’o rozegrał pełne spotkanie i po raz trzeci w karierze podniósł Puchar Europy.

Wielki kontrakt w Anży Machaczkała

Po dwóch sezonach w Interze Eto’o przeniósł się do Anży Machaczkała. Właściciel klubu Sulejman Kerimow zaoferował mu kontrakt opiewający na niemal 30 milionów euro rocznie. Dzięki temu Kameruńczyk został najlepiej opłacanym piłkarzem świata.

Wcześniej napastnikiem interesował się między innymi Olympique Lyon. Eto’o odrzucił również ofertę uzbeckiego Bunyodkoru, który proponował mu 25 milionów dolarów za zaledwie dwa lub trzy miesiące gry.

„Dla reprezentanta Kamerunu ważne jest, aby występować w czołowych ligach i najlepszych klubach. Mój głośny wyjazd do Taszkentu był przede wszystkim związany z przeprowadzeniem treningu dla młodych uzbeckich piłkarzy” – tłumaczył.

Po zakończeniu pobytu w Rosji Eto’o grał jeszcze między innymi w Chelsea, Evertonie i Sampdorii. W tureckim Antalyasporze ponownie prezentował skuteczność z najlepszych lat kariery.

Kontrowersje po zakończeniu kariery

Od 2021 roku Samuel Eto’o jest prezesem Kameruńskiej Federacji Piłkarskiej. Jego kadencja przyniosła jednak wiele kontrowersji. W 2024 roku otrzymał półroczny zakaz obecności na meczach reprezentacji za niewłaściwe zachowanie podczas mistrzostw świata kobiet do lat 20.

Rok wcześniej pojawiły się również zarzuty dotyczące przywłaszczenia ponad 500 tysięcy euro w związku z towarzyskim meczem Kamerunu z Rosją rozegranym w 2023 roku. Eto’o był także bohaterem incydentu podczas mundialu w Katarze w 2022 roku, gdy doszło do jego bójki z algierskim blogerem.

Problemy byłego napastnika dotyczyły również prawa podatkowego. Hiszpański sąd skazał go za oszustwa podatkowe na 22 miesiące pozbawienia wolności w zawieszeniu oraz nałożył na niego karę w wysokości niemal dwóch milionów euro.

„Przyznaję się do winy i zapłacę to, co jestem winien” – zapewnił Eto’o, jednocześnie przenosząc odpowiedzialność za nieprawidłowości na swojego byłego agenta.