Austriacki “futbol romantyczny”, czyli epoka kawiarni i bohaterów

footballticketnet.com


Na świecie są pewne kraje, które po prostu kojarzą się nam z futbolem. Są również takie, o których nigdy byśmy nie pomyśleli, że mogą mieć cokolwiek wspólnego z rozwojem piłki nożnej. A co gdyby okazało się, że kolebką jednej z najważniejszych myśli taktycznej była… Austria?

Lata 20-ste

Lata 20 to zdecydowanie era austriackiego futbolu. Jeśli w tamtym czasie istniała nacja oprócz Anglików, która była zakochana w piłce nożnej, to byli to zdecydowanie Austriacy. Tydzień w tydzień, niezależnie od pogody i innych wydarzeń, dziesiątki tysięcy Austriaków spotykały się na stadionie, żeby wspólnie obejrzeć mecz.

Warto jednak zauważyć, że między Wielką Brytanią a innymi europejskimi państwami istniała jedna bardzo ważna różnica. Futbol na wyspach powstał jako sport dla elity, podczas gdy „odmiana europejska” była rozrywką dla prostych ludzi.

Era pubów i kawiarni

Podczas gdy Anglicy rozprawiali o futbolu w pubów, Austriacy robili to samo w … kawiarniach. Każdy klub posiadał swoją własna kafejkę. Kibice doskonale wiedzieli, gdzie mogą przychodzić bez obaw, a gdzie ich pojawienie się może zwiastować problemy.

Tamtejsi piłkarze zostawali gwiazdami. Nawet austriackie kabarety wychwalały ich w swoich piosenkach. Wszystko, co dotyczyło futbolu miały wręcz magiczny wydźwięk. Nie bez powodu ta epoka była nazywana „romantyzmem futbolu.”

Sindelar- zawodnik idealny

W Austrii nie było drugiego takiego piłkarza jak Sindelar, który tak świetnie wpisywałby się w marzenia Austriaków. Był on jednym z zawodników Wunderteamu.

Sindelar urodził się w rodzinie imigrantów z Moraw. Wychował się na przedmieściach Wiednia, a w późniejszym okresie oprócz bycia świetnym piłkarzem stał się również celebrytą, który wystąpił w filmie i w wielu reklamach.

Jego przydomek „człowiek z papieru” zawdzięczał swojej szczupłej budowie ciała. Już w wieku 15 lat podpisał swój pierwszy profesjonalny kontrakt z Herthą Wiedeń. Później przeniósł się do Austrii Wiedeń, gdzie zdobył trzy Puchary Austrii pod rząd.

Bohater romantyczny

Czym jednak byłaby era „futbolowego romantyzmu” bez bohatera, który uosabiałby wszystkie cechy epoki? Sindelar był dla Austriaków kimś w rodzaju Konrada z „Dziadów” dla Polaków.

W 1938r. po Anschlussie Austrii odmówił opuszczenia swojej ojczyzny i reprezentowania faszystowskich Niemiec. Zamiast tego otworzył swoją własną kawiarnię i pomagał piłkarzom żydowskiego pochodzenia, którym zabraniano grać w piłkę nożną.

Śmierć

Sidelara znaleziono martwego w jego mieszkaniu początkiem 1939 r. Oficjalną przyczyną było zatrucie czadem.

Jednak jak wiadomo, wielcy herosi nie umierają w tak trywialny sposób. Na ten temat zaczęły powstawać legendy. Niektórzy twierdzili, że w śmierć zamieszane były władze, inni mówili, że Sidelar popełnił samobójstwo, do samego końca nie dając „przekupić się” Niemcom.

O tym tragicznym wydarzeniu powstały nawet ballady. Torberg, autor „Ballady o śmierci piłkarza” , wskazuje na tą drugą hipotezę.

Polgar w nekrologu piłkarza napisał

Wszystkie dowody wskazują na samobójstwo, do którego pchnęła go lojalność w stosunku do kraju. Albowiem żyć i grać dalej w tym zdeptanym, złamanym, umęczonym mieście to jakby zdradzić Wiedeń z obrzydliwym widmem, które próbuje się w to miasto wcielić… Czy można uprawiać futbol w takich warunkach?A jak żyć, skoro życie bez futbolu nie znaczy już nic?

Magiczna epoka

Jak widać, Austria w latach 20 i 30 była magicznym miejscem futbolu. Nigdzie indziej  piłkarze nie byli tak ubóstwiani i porównywani do prawdziwych bohaterów. “Futbol kawiarniany” był fenomenem na skalę światową. Cały “romantyzm futbolu” oznaczał jedną rzecz- piłka nożna nie była sprawą zwykłej pasji. Piłka nożna była całym światem.


Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Ten artykuł jest dostępny tylko w zagraniczej odsłonie tego serwisu.