Chelsea - stadion Stamford Bridge 3 trybuny murawa
fot. pixabay
Udostępnij:
WhatsApp
Kopiuj link
Adres URL został pomyślnie skopiowany!

Antonio Conte wspomina mistrzowski sezon Chelsea. „John Terry był fundamentalną postacią”

Antonio Conte opowiedział o kulisach zdobycia przez Chelsea mistrzostwa Anglii w sezonie 2016/17. Wspominał taktyczną rewolucję, pierwsze spotkanie z N’Golo Kanté oraz rolę Johna Terry’ego, który mimo braku planów klubu na przedłużenie kontraktu odegrał ważną rolę w drodze po tytuł.

Taktyczna zmiana, która odmieniła Chelsea

Conte prowadził londyński zespół w latach 2016–2018. Już w pierwszym sezonie zdobył z nim mistrzostwo Anglii, a później także Puchar Anglii. Jak przyznał w podcaście „Cronache di Spogliatoio”, sukces wymagał zmiany pierwotnych założeń taktycznych.

„W Juventusie stosowałem ustawienie przypominające 3-3-4, więc do Chelsea przyjechałem z pomysłem na 4-2-4. Nie mieliśmy jednak wtedy odpowiedniego profilu zawodników, żeby ten system zadziałał” – powiedział Conte. W ataku miał do dyspozycji Diego Costę, Edena Hazarda, Williana i Pedro, a także Oscara, którego widział w roli drugiego napastnika. Dlatego postawił na ustawienie 4-2-3-1.

Choć Chelsea dobrze rozpoczęła sezon, trener nie był zadowolony z gry zespołu. „Po każdym meczu powtarzałem sztabowi: wygrywamy, ale nie czuję, że to jest moja drużyna. Byliśmy na szczycie, ale po przerwie reprezentacyjnej zagraliśmy ze Swansea prowadzonym przez Francesco Guidolina i zapanował chaos. Mecz zakończył się remisem 2:2. Wiedziałem, że przy takiej niestabilności nie mam kontroli nad grą”.

Przełomem okazały się porażki z Liverpoolem i Arsenalem. Chelsea przegrała u siebie z pierwszym z tych zespołów 1:2, a w spotkaniu z Arsenalem do przerwy przegrywała 0:3. Conte szczególnie zapamiętał problemy z Héctorem Bellerínem, który nękał jego drużynę na lewej stronie.

„To był jeden z nielicznych momentów, kiedy naprawdę się wstydziłem. Zrozumiałem, że muszę natychmiast coś zmienić” – wspominał trener. Chelsea przeszła na ustawienie 3-4-3, z Branislavem Ivanoviciem, Davidem Luizem i Garym Cahillem w obronie. César Azpilicueta grał po prawej stronie, a w kolejnym meczu z Hull City został ustawiony w trójce obrońców. Do składu wszedł również Victor Moses, którego klub wcześniej chciał sprzedać.

Po zmianie systemu Chelsea zanotowała serię 13 zwycięstw z rzędu i sięgnęła po mistrzostwo. „Wcześniej ustawienie z trzema obrońcami było w Anglii niemal tematem tabu. Po naszym sukcesie stało się wzorem i wiele drużyn zaczęło je stosować” – zauważył Conte.

Kanté i Fàbregas oczami Conte

Conte wspominał również pierwsze spotkanie z N’Golo Kanté, którego Chelsea pozyskała z Leicester City. „Prosiłem tylko o dwóch zawodników – Victora Wanyamę i Kanté. Widziałem N’Golo wiele razy. Kiedy był na boisku, można było odnieść wrażenie, że gra się z 12 albo 13 piłkarzami. Po prostu się nie męczył”.

„Kiedy wszedł do biura za swoim agentem, prawie go nie zauważyłem. Był drobny, przypominał dziecko z szerokim uśmiechem. Spodziewałem się wyższego zawodnika i przez chwilę zastanawiałem się, czy się nie pomyliłem, bo w Premier League wszyscy byli bardzo silni fizycznie. Ten strach trwał jednak dokładnie minutę. Kanté to jeden z najwybitniejszych piłkarzy, których prowadziłem, i wyjątkowy człowiek” – opowiadał szkoleniowiec.

Wysoko ocenił także Cesca Fàbregasa, który rozpoczął karierę trenerską w Como. „Jego ciekawość, chęć uczenia się i rozwoju sprawiały, że był stworzony do pracy trenera. Na boisku był myślicielem. Widział zagranie, zanim piłka do niego dotarła, i zajmował najlepszą pozycję. Zawodnicy o takiej inteligencji prędzej czy później stają przy linii bocznej” – powiedział Conte.

John Terry i pasta przygotowana przez żonę trenera

Jedną z najważniejszych postaci mistrzowskiej drużyny był John Terry. Gdy jego kontrakt dobiegał końca, obrońca wynajął prywatny samolot i poleciał z agentem z Londynu do Turynu, by porozmawiać z Conte. Sam pokrył wszystkie koszty podróży.

„Terry był fundamentalną postacią na naszej drodze do tytułu. To niezwykle porządny człowiek. Powiedział mi, że tak bardzo kocha Chelsea, iż chce zostać za wszelką cenę” – wspominał trener. Jak dodał, klub nie zamierzał wówczas przedłużać kontraktu zawodnika, a jego nazwisko wcześniej nie pojawiało się w rozmowach z Conte.

„Marina poinformowała mnie, że John chce się ze mną spotkać, ale klub nie planował przedłużenia jego umowy. Ostatecznie moja żona przygotowała makaron dla Terry’ego i jego agenta, którego spotkałem po raz pierwszy. Powiedziałem Johnowi, że wiek nie ma dla mnie znaczenia. Jeśli na treningach udowodni, że zasługuje na grę, będzie występował. Oczekiwałem tylko, że nawet jako rezerwowy pozostanie liderem w szatni, bo uosabia historię tego zespołu”.

Terry miał wtedy 35 lat, a Chelsea zakończyła poprzedni sezon dopiero na dziesiątym miejscu. Conte przyznał, że na początku nie pozwolono mu nawet spotkać się z kapitanem, ponieważ ten nie znajdował się w planach władz klubu.

Wspomniał również o początkowym niezadowoleniu piłkarzy z intensywnych odpraw taktycznych i analiz wideo. „Pewnego dnia Terry przyszedł do mnie na treningu i powiedział, że drużyna uważa przygotowanie taktyczne oraz odprawy za zbyt wymagające. Kiedy kapitan przekazuje ci taką wiadomość, musisz go wysłuchać i zrobić krok w tył. Być może to zbieg okoliczności, ale zaraz potem zremisowaliśmy ze Swansea i przegraliśmy z Arsenalem. Powiedziałem sobie wtedy, że wracam do swoich metod. Jeśli mamy ponieść porażkę, to na moich zasadach”.

Po kolejnej przerwie Terry ponownie porozmawiał z trenerem. „Powiedział: «Szefie, musimy dalej pracować nad taktyką, bo wszystko, co omawiamy na analizach wideo, dokładnie dzieje się później na boisku». Zawodnicy zrozumieli, że nie opowiadam im pustych słów, tylko pokazuję prawdziwe sytuacje z gry. To zmieniło wszystko” – zakończył Conte.


Michał Bosak
Data publikacji: 20 listopada 2026, 21:16
Zobacz również

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.